พระ 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 183 / 259

ประโยค - พระธัมปวิฑูฏถูกแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 198 ทิว ยอมไม่มี. ชื่อว่าทุกข์ เสมอด้วยการบริหารบั่นทุย ย่อมไม่มี." แล้วจิรภะทำพระนิพพานให้แจ้ง บทพระคาถากว่า นิพพานปรมัติ สุข ความว่า เพราะพระนิพพานนั้น

เนื้อหาพูดถึงความหมายของพระธัมปวิฑูฏและการเข้าถึงพระนิพพาน รวมถึงการบรรลุอิทธิผลต่างๆ โดยเฉพาะการเป็นโสดาบัน ซึ่งผู้คนจำนวนมากสามารถเข้าถึงได้ในครั้งนั้น โดยเน้นที่นิพพานที่เป็นความสุขอันดับสูงสุด การ

प्रโพค - พระธรรมปฐมที่ฤๅษีแปลภาค ๖ - หน้าที่ 199 6. เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศจ * [๑๒๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารถนาพระจ้า ปเสนทิโกศจ ครับพระธรรมเทศนานี้ยาวว่า "อาเรุ

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสสอนพระราชาเกี่ยวกับความทุกข์ที่เกิดจากการบริโภคอาหารมากเกินไป ขณะที่พระราชาทรงสัมผัสว่าตนเองยังไม่อิ่มหรือยังไม่บรรเทาความเมาจากการกิน พระศาสดาจึงเตือนให้รู้ว่าความทุกข์นี้เกิดจ

ประโยค - พระจิ้มปัททุถูกแปลภาค ๓ - หน้าที่ 100 ๑. เรื่องพระปฐมยัมกิดสัสสระ*[๒๐๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพระ- ปฐมยัมกิดสัสสระ ตรัสพระธรรมเทวบุติว่า “อุณฒานกุมภี”

ในพระเชตวัน พระศาสดาได้ทรงตรัสเกี่ยวกับพระปฐมยัมกิดสัสสระ ซึ่งมีเรื่องราวของกุลบุตรชาวราชสักกีที่บวชในสำนักพระศาสดาและบรรลุพระอรหัต จากนั้นพวกเขาได้กลับมายังกรุงเทพเพื่อถวายบังคมและฟังธรรมของพระศาสดาอ

ประโยค - พระอิฐมปทุฐถูกขยายแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 101 [ความไม่รู้จักกาลให้เกิดความเดือดร้อน] ขณะนั้น ภิกษุผู้นั้นหยาบแห่งภิกษุเหล่านั้น ผู้ยึดเหลืออยู่ในนั้น คิดว่า "เมื่อพระศาสดาทรงทำการต้อนรับภิกษุเห

เนื้อหาดังกล่าวเล่าถึงความเดือดร้อนที่เกิดจากความไม่รู้จักกาลของภิกษุกลุ่มหนึ่ง ขณะที่พระศาสดาสอนเกี่ยวกับการทำอัตตรายลาถอและการมองเห็นผลของการกระทำในที่ชุมนุม ภิกษุที่หลับในระหว่างเดินจงกรมทำให้เกิดก

ประโยค - พระอัันปฏิรูปฉัภอแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 102 นนั้น ทูลวีวอนแล้ว ทรงนำอดีตนิมนมา ตรัสสอนว่าให้พิศว่า:- "บุคคลใด ย่อมปรารถนาจะทำสิ่งที่ควรทำก่อน ไว้ (ทำ) ภายหลัง บุคคลนั้น ย่อมคิดร้อนภายหลัง, เหม

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการเรียนรู้จากพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับความสำคัญของการทำสิ่งที่ควรทำเมื่อตอนที่ควรทำ โดยพูดถึงวิธีการที่บุคคลสามารถเข้าถึงความสำราญและความสงบสุขได้จากการปฏิบัติธรรมและยืนหยัดในแนวทางที

ประโยค - พระธัมมปทัฏฐกุณฉปเปล่า ภาค ๓ - หน้าที่ 103 ความว่า ย่อมเป็นผู้เข้าสู่จงจึ่งความเป็นผู้เกี่ยวครัน คือ กินแล้ว ๆ กินนอน. ทว่าสณฑุสูงปลุปโมน ความว่า ผู้มีจิตประกอบด้วยความดำริอันมิคงลงแล้ว เพรา

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเข้าสู่จงจึ่งและความจริงในชีวิต โดยระบุถึงอธรรมและการเข้าใจผัสสะในธรรมะ อธิบายถึงผู้ที่ไม่สามารถเห็นอริรามและความสำคัญของการมีปัญญาในการเข้าถึงธรรม เมื่อผู้ที่มีจิตแสดง

ประโยค - พระมนปัํทุฒิจาแปล ภาค ๓ - หน้า ที่ 104 ๔. เรื่องสุดาเปตร* [๒๑๐๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระวังวัน ทรงปรารถนาสุดาเปตร ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "วานรานุรักษ์" เป็นต้น. [พร

เรื่องราวการพร่ำสอนเกี่ยวกับสุดาเปตรที่พระศาสดาแสดงให้แก่พระมหาโมคลิลานเถระ ภายในบริบทของการเข้าใจธรรมในจิตใจและการเข้าถึงพระธรรมด้วยการอธิษฐานให้โดยพระพุทธเจ้า ความสำคัญของความปรารถนาดีและการเข้าถึงพ

ประโยค - พระธัมมปฏิสังขรณ์ แปลกอ โภบทัณฑ์ 105 [พระศาสดาสรับรอง] พระศาสดาตรัสว่า "ภิกษุทั้งหลาย พวกสาวกของเรามีญาณอยู่ หนอ" แล้วตรัสว่า "แม่เราก็ได้เห็นสัตว์นั่นที่งดงามแห่งต้นโพธิ์เหมือน กัน แต่ไม่พู

พระศาสดาได้สนทนากับภิกษุเกี่ยวกับญาณที่มีให้เห็นเมื่อเข้าถึงพระพุทธศาสนา พร้อมกับการเล่าเรื่องราวของเปรตในสมัยพระพุทธเจ้าสรรเสน โดยมีการนำอดีตนิทานมาประกอบเพื่อให้เห็นถึงการตระหนักถึงกรรมและอานิสงส์ขอ

ประโยค - พระธรรมเทศนาชุดแปล ภาค ๑ - หน้า 106 สัตบุรุษ ขอท่านจงกล่าวธรรมกถาแก่พวกผมเถิด." พระธรรมกถานั้น ก็กล่าวธรรมกถาแล้ว. พระเถระฟัง ๒ มีดุจเดียวว่า "พวกเราได้ พระธรรมกถิแล้ว" รุ่งขึ้นท่านเข้าไปปิ่

ในบทนี้เน้นการสนทนาระหว่างพระเถระและผู้ฟังธรรมที่มีความสงสัยเกี่ยวกับการพูดและการฟังธรรมกถา ขณะเดียวกันแสดงถึงความอ่อนโยนและสัมพันธภาพระหว่างพระเถระสองรูปกับพุทธศาสนิกชนที่มีความเคารพในการฟังธรรม. พวก

ประโยค - พระจัมปทัณทูถูกแปลภาค ๑ - หน้า 107 พระมหาเถร ท่านสัตบุรุษ ท่านพูดอะไรนั่น ผมทั้งเป็น เหมือนอนุครูอยู่ในท้องมรรคเดียวกัน ในผมทั้ง ๒ รูปหนึ่งได้สิ่ง ของแล้ว รูปมันนอกก็นี่เป็นอันได้เหมือนกัน โ

บทสนทนาระหว่างพระมหาเถรและพระอนุเถระเกี่ยวกับการบิณฑบาตและการศึกษาศิลป์ของพระมหาเถร ซึ่งท่านสังเกตถึงบุคลิกและคุณธรรมของกันและกัน พร้อมทั้งมีการพิจารณาถึงคำพูดและการทำงานในใจ การคิดและการตัดสินใจของพร

ประโยค - พระธัมมาปฏิญาณแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 108 ท่านแม็คว่า "บัดนี้เราจักไม่รับ" ดังนี้แล้ว ก็ยังทำจิตให้อ่อนใด้ ด้วยทำในใจว่า "ช่างเถิด, กรรมเห็นปลนนี้ อันเราไม่เคยทำ, การที่รายจวัดของตนให้สิญไปสมาคร"

เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงการสนทนาระหว่างพระเณรซึ่งมีการปฏิเสธที่จะรับบาตรและจีวรจากกัน มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ในวิหาร ซึ่งแสดงถึงความซับซ้อนในจิตใจของพระเณร รวมทั้งการทะเลาะระหว่างพระเณรที่นำไ

ประโยค - พระธัมมปฏิโกษะ(แปล ภาค ๓) - หน้าที่ 109 ได้" ในคนเหล่านั่น คนที่ได้บ่าใจนั่งเสีย, ส่วนคนฉลาดคิดว่า "ชื่อว่าความพลังพลออะไร" ของท่านผู้อธิษฐานทั้ง ๒ เราทั้งหลาย ไม่เคยเห็นสินค้าอปลาประมาณนี้,

ในบทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระมหาเถรและพระอุปเณรเกี่ยวกับการสร้างกรรมและอภิญญา รวมถึงผลของมันที่มีต่อจิตใจและการทำใจในปัจจุบัน การสาธยายของพระมหาเถรนั้นมีความสำคัญต่อการเข้าใจธรรม ด้วยการทำใจให้เกิ

ประโยค - พระรํมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 110 เพิ่งนี้, เอก็ มารยาทอันไม่สมควรอะไร ๆ ในตอนทั้ง ๖ มีกาย ทวารเป็นต้นของผม อันท่านเคยเห็นแล้วหรือ? พระมหากระ: ไม่เคยเห็น ผู้มีอายุ พระอนุเคราะห์: เมื่อ

ในบทสนทนาถึงมารยาทและการอยู่ร่วมกันในวิหาร พระอนุเคราะห์และพระมหากระได้มีการพูดคุยเกี่ยวกับพระธรรมกาถิกที่ไม่สมควรในช่วงเวลานั้น แม้พระเณรจะคัดค้าน แต่ยังคงมีความเข้าใจและความเจริญของการอยู่ร่วมกันในว

ประโยค - พระธรรมปฐ Vikture แปล ภาค ๓ - หน้า 111 [พระศาสดา รัศ สพระธรรมเทศนา] พระศาสดา ครั้งทรงนำบรรดธรรมนี้ ของสุภรปะรดนมแล้ว ตรัสว่า "ภิกษุทั้งหลาย ธรรมคว้าอำภิญญ พึงเป็นผู้เข้าไปสงบด้วยกาย เป็นต้น"

พระศาสดาได้ตรัสสอนภิกษุเกี่ยวกับการทำความดีและการใช้วาจาอย่างถูกต้อง เพื่อส่งเสริมบุคคลในการพัฒนาตนเองและการปฏิบัติธรรมให้ดีขึ้น โลกได้ยินและเอาใจใส่ในการนำเสนอคำสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งอาจจะนำไปสู่การบ

ประโยค - พระอัญญ์ปัทถุถูกแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 112 ๕. เรื่องพระโปฐิลลา* [๒๐๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวทวัน ทรงปรารภพระอัญ นามว่า โปฐิละ คำสอนธรรมเทวนิยมว่า "โยคา เว" เป็นต

พระโปฐิลลาเป็นผู้ทรงพระไตรปิฎกในศาสนาพระพุทธเจ้า มีการพูดถึงธรรมกิริยาและความเข้าใจในศึกษาธรรม พระศาสดาทรงสอนพระโปฐิลลาในขณะที่ประทับอยู่ในพระเวทวัน พระคุณและคุณธรรมของพระโปฐิลลาถูกอธิบาย ผ่านประสบการ

ประโยค - พระธัมปทุตฺตะจุติวาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 114 ท่านจงเป็นที่พึ่งของผม." สามเณร. ตายจริง ท่านอาจารย์ ท่านพูดอะไรนั่น ท่านเป็น คนแก่ เป็นพุทธสุด เหตุอะไร ๆ พึ่งเป็นกันอันผมควรรู้ในสำนัก ของท่าน. พร

ในข้อความนี้มีการสนทนาระหว่างสามเณรและพระโพธิสิละเกี่ยวกับการเป็นที่พึ่งของกันและกัน เมื่อสามเณรเรียกร้องให้พระโพธิสิละเป็นที่พึ่ง และพระโพธิสิละตอบว่าเขาสามารถทำได้ แม้ว่าเพื่อทดลองความอดทน พระโพธิสิ

ประโยค - พระชิมปาปัทถูกฉกฉวยแปลภาค ๓ - หน้าที่ 115 จึงจับเอาโดยช่องที่มันเข้าไปนั่นเอง; บรรดาทวาทั้ง ๖ แม่นางจงปิดทวาระ ที่เหลืออย่างนั้นแล้ว จงเริ่มตั้งกรรมไว้ในโมทวาร ด้วยกันมีประมาณเท่านี้ ความแน

เนื้อหาที่กล่าวถึงการทำความเข้าใจและปฏิบัติตนตามคำสอนในพระพุทธศาสนา เน้นการใช้ปัญญาให้เกิดประโยชน์สูงสุด ซึ่งสามารถนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้ และการดูแลใจให้มั่นคงและไม่ถูกฉกฉวยไปโดยอารมณ์หรือความค

ประโคม - พระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 116 คำว่า "ภูมิ" นั้น เป็นชื่อว่าแห่งปัญญานั่นกว้างขวางเสมอด้วย แผ่นดิน. ความพินาศ ชื่อว่า ความสั้นไป. สองบทว่า เอท ทวารป่า คือ ซึ่งการประกอบและการไม่ ประกอ

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์คำว่า 'ภูมิ' ซึ่งแสดงออกถึงปัญญาที่มีความกว้างขวางเหมือนแผ่นดิน แสดงถึงความสำคัญของการตั้งตนไว้ในความเจริญและการรักษาความรู้เพื่อพัฒนาและบรรลุถึงจุดหมายในชีวิต โดยเฉพาะการยก

ประโยค - พระจิ่มปัฏุบัลลัมแปล ภาค ๑ หน้าที่ 117 6. เรื่องพระเภดแก* [๒๐๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวชวัน ทรงปรารภภิญญา แก่หลายรูป ตรัสพระธรรมเทสนานี้ว่า "วนัส นิทก" เป็นฉัน [พวก

พระศาสดาประทับในพระเวชวัน ทรงสอนภิกษุที่มีสำนึกกลับไปคืนสู่ความเป็นกลาง โดยการบวชหลังจากเห็นว่าการครองเรือนทำให้ตัวเองไม่สามารถเรียนรู้ได้ และภิกษุเหล่านั้นได้รวมเป็นกลุ่มเพื่อฟังธรรมและดำเนินชีวิตตาม

ประโยค - พระสัมปทุฒิถูกแปลภาค ๓ - หน้าที่ 118 ผู้สาวย กอดคอกันและกัน ร้องให้ร่ำไห้ว่า "อุบลลิขสิทธิ์ผู้มีสมือ อันอร่อยทำกาลเสียแล้ว.." และอันภิญญาทั้งหลายวิ่งเข้าไปรออบ แล้วถามว่า "นี่เรื่องอะไรกัน ?

ในบทสนทนานี้ พระสัมปทุฒิและภิกษุได้พูดถึงความเศร้าโศกในการสูญเสียภรรยาและความสำคัญของการรักษาความเชื่อมโยงกันกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ทั้งนี้พระศาสดาได้ให้แนวทางในการจัดการกับความเศร้าโศกและการยอมรับกร